Captain Fantastic

Pan kapitan patologia, a przynajmniej miałem takie myśli, gdy w końcu tatuś wraz z rodziną wyszli z buszu, a jego dzieci zaczynają odkrywać cywilizację.

Chciałbym całkowicie powstrzymać się od spoilerów, ale niestety nie mogę, ponieważ ten film jest idealnym odbiciem etapów żałoby, przez które przechodzi nasz główny bohater, gdy dowiaduje się, że jego ukochana popełniła samobójstwo.
Uwierzcie mi, że to jest jedyny „spoiler”, więc wygodnie ułóżcie się na kanapie, fotelu, podłodze lub w piekle i czytajcie dalej.

Pierwsze co muszę wam powiedzieć, to uświadomić wam, iż ten obraz jest cholernie nierealistyczny, więc jeśli ktoś z was ma alergię na takie coś, to niestety nie dacie rady wytrzymać całego seansu.
Jeśli mam być szczery, to współczuję wam, ponieważ to jest ciepły, a zarazem emocjonalnie brutalny film, który każdy szanujący się kinomaniak powinien poznać.
Gdyby ten obraz siliłby się na całkowity „realizm”, to wiele by stracił, a do tego nie wycisnąłby z was żadnych emocji.

CAPTAIN FANTASTIC screen.png
Dzisiaj w Betlejem, dzisiaj w Betlejem…

Gdy już się dacie w niego wciągnąć, to zauważycie, że główny bohater to „miszcz”, ponieważ te emocje, które widać w jego mimice, gestach sprawiają, że najpierw go pokochacie i szanujecie, ale potem zaczniecie go nienawidzić.
Czemu?
Wybaczcie, ale nie zdradzę wam tego, ponieważ to trzeba samemu zobaczyć i mój opis nawet w 10% nie odda tego co wyprawia nasz bohater.
Mógłbym opisać wam innych aktorów, ale tego nie zrobię, ponieważ oni są tylko tłem i Viggo gra przez cały seans pierwsze skrzypce.
Owszem, jego dzieci też dobrze grają, ale to nadal tło – piękne, ale nadal tło.

Wiem bardzo dobrze, że samo aktorstwo nie wystarczy, aby ocenić ten obraz wysoko, więc opowiem wam także o krajobrazach, które zwiedzimy podczas seansu.
Nie ma ich za wiele, ponieważ najpierw mamy las, a potem obserwujemy jak nasza gromadka jest zagubiona w cywilizowanym buszu, ale mimo wszystko „kamerujący” tak bardzo się spisał, że idealnie pokazał nam przerażenie dzieciaków, a zarazem ich fascynację.

captain_fantastic_2016_plsubbed_720_p_bdrip_xvi_d
Na temat homoseksualizmu.

Kurcze, ale mi wstyd, ponieważ powinienem o wiele wcześniej opisać fabułę, a biorę się za to dopiero teraz – wybaczcie mi.
Nasza wesoła rodzinka musi wyjść z azylu, aby pożegnać swoją żonę/matkę, która popełniła samobójstwo.
Mógłbym wam coś więcej opowiedzieć o przygodzie, ale nie zrobię tego, ponieważ i tak już za wiele zaspoilerowałem i pewnie niektórzy z was znienawidzą mnie za to.

Nim zaproszę was na seans, to jeszcze, aby wspomnę wam o pięciu etapach żalu, przez które przechodzi nasz bohater.
Pierwszym z nich jest zaprzeczenie, potem nadchodzi gniew, po nim jest negocjacje, później depresja, a na sam koniec zostaje akceptacja.
Powiem wam szczerze, że naprawdę bardzo dobrze pokazano te etapy w filmie, ale dopiero następnego dnia po seansie je odkryłem i zdziwiłem się, że tak późno na to wpadłem (smuteczek).

captain-fantastic-screen1
Już cię nie potrzebujemy ojcze.

Daję temu „dzieu” 10 gwiazdek, ponieważ dla mnie to idealny dramat, który czasami też bawi, a pod koniec sprawia, że nie mogłem przestać płakać.
Tak wiem, że to nie jest „męskie” ale każdy facet powinien choć raz w życiu zapłakać, aby poczuć w sobie człowieczeństwo i zmierzyć się z tym. 

Filmowy Janusz mówi: Polecam ten film każdemu szanującemu się kinomaniakowi, ale zdaję sobie sprawę także, że nie każdy da radę polubić ten nierealistyczny świat.
Jeśli jednak pokochacie go, to wtedy zapraszam was także na „Little Boy„, bo to podobny obraz. 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s